VKS Kaoshi Heidai – de weg gaat verder

Vandaag was het Kaoshi Heidai, de zwartebandtoets van de Verenigde Kungfu Scholen Zuid-Nederland. Voor onze kungfuschool was het een bijzondere dag. Cynthia Nelissen , Mara Herberigs en Thomas Martens zijn alle drie geslaagd voor de zwartebandtoets en mochten daarna symbolisch hun verdiende zwarte gordel in ontvangst nemen.

Natuurlijk ben ik trots op hun prestatie. Een dergelijke toets vraagt inzet, voorbereiding, doorzettingsvermogen en het vermogen om op het moment zelf te laten zien wat je in de jaren daarvoor hebt opgebouwd. Maar eerlijk gezegd ligt voor mij de betekenis van deze dag vooral ergens anders. Ik ben misschien nog wel trotser op de mentale groei die ik bij deze drie mensen heb mogen zien.

學無止境 – Xué wú zhǐjìng – leren kent geen einde

Deze gedachte past voor mij heel mooi bij wat een zwarte band binnen mijn kungfu school betekent. Het behalen van dit niveau is een prestatie, maar het is geen eindpunt. Juist daarna begint een nieuwe fase waarin je jezelf verder moet blijven ontwikkelen. Cynthia, Mara en Thomas lopen ieder op hun eigen manier al tientallen jarenlang mee binnen mijn school. Zij hebben niet alleen mijn lessen meegemaakt, maar ook de ontwikkeling die mijn kungfubeoefening en mijn school in al die jaren hebben doorgemaakt. Achter deze zwarte band zitten voor ieder van hen vele jaren training. Thomas begon al in 1998 bij de jeugdgroep van onze school, Mara in 2003 en Cynthia in 2004 bij mijn volwassengroep. Zij hebben daarmee niet alleen jarenlang mijn lessen gevolgd, maar ook de ontwikkeling van mijn kungfu en van mijn kungfuschool van dichtbij meegemaakt.

Mijn persoonlijke woorden voor hen

Cynthia – Je bent vandaag tot aan je eigen limiet gegaan. Ondanks de zware fysieke belasting bleef je doorgaan en heb je laten zien dat doorzetten soms betekent dat je verder gaat dan je vooraf dacht te kunnen.

Mara – Wat mij vandaag vooral opviel, was je vermogen om rust te bewaren tijdens deze zware test. Ook toen de belasting toenam, wist je jezelf te blijven beheersen. Die rust is binnen kungfu minstens zo belangrijk als fysieke kracht.

Thomas – De zware conditionele belasting maakte de toets zeker niet gemakkelijk, maar juist daarna verraste je mij met een overtuigende Dao-oefening. Daarin liet je zien dat je onder vermoeidheid toch techniek, focus en kwaliteit kunt terugvinden.

Mijn eigen weg is in de loop der jaren veranderd. Ik heb bewust afscheid genomen van bepaalde structuren en uiteindelijk ook van de verschillende subscholen waarmee ik jarenlang verbonden was. Daarmee heb ik niet mijn basis of de waarden van traditionele kungfubeoefening losgelaten. Integendeel. Mijn koerswijziging was juist bedoeld om dichter te komen bij wat ik zelf belangrijk vind binnen kungfu: kwaliteit, ontwikkeling, zelfstandigheid en het daadwerkelijk begrijpen van wat we trainen.

Achteraf kan ik zeggen dat deze keuze de kwaliteitsslag heeft gebracht waar ik naar op zoek was. Mijn kungfu en mijn lessen zijn duidelijker mijn eigen weg geworden. Niet omdat ik wilde breken met het verleden, maar omdat ik vanuit dat verleden verder wilde bouwen. Voor mij betekent traditioneel kungfu namelijk niet dat alles hetzelfde moet blijven. De technieken, stijlvormen en trainingsmethoden zijn belangrijk, maar daarachter zit een cultuur van discipline, respect, zelfbeheersing, verantwoordelijkheid en het zorgvuldig omgaan met wat je van een leraar en een vorige generatie hebt ontvangen.

Juist die martiale waarden wil ik behouden. Dat is ook de reden waarom ik zoveel waarde hecht aan het doorgeven van deze manier van kungfubeoefening aan volgende generaties in Nederland. Als wij alleen bewegingen en technieken doorgeven, blijft er uiteindelijk weinig meer over dan een verzameling oefeningen. De cultuur erachter, de manier waarop je leert, hoe je met elkaar omgaat en waarom je iets doet, maken voor mij het verschil.

Cynthia, Mara en Thomas hebben deze ontwikkeling van dichtbij meegemaakt. Ook toen mijn koers veranderde, bleven zij vertrouwen houden in mijn keuzes en in de richting waarin ik met de school wilde gaan. Dat vertrouwen waardeer ik enorm. Want wanneer je als leraar een andere richting inslaat, weet je niet altijd wie je onderweg zult blijven tegenkomen. Dat deze drie mensen die ontwikkeling niet alleen hebben meegemaakt, maar er ook in zijn meegegroeid, zegt voor mij veel. Ik zie mijn koerswijzigingen namelijk ook terug in hun ontwikkeling.

Een zwarte band betekent voor mij dan ook niet dat iemand nu alles beheerst. Integendeel. Hoe verder je komt, hoe meer je gaat begrijpen hoeveel er nog te leren valt. Techniek kan verfijnder, inzicht kan groeien en ook als mens blijf je jezelf ontwikkelen. Niet iedere training zal hetzelfde verlopen en niet iedere uitvoering zal iedere keer zijn zoals je die voor ogen had. Dat hoort bij leren. Juist daarin zit de ruimte om verder te komen. Daarom vind ik het belangrijk dat deze drie nieuwe zwartebanders ook realistisch kijken naar wat deze stap betekent.

Ze hebben niet alleen een niveau behaald, maar willen hun ervaring ook gaan inzetten voor onze school. Ze willen helpen, ondersteunen en iets teruggeven aan de groep waarvan zij zelf zoveel hebben ontvangen. Die gedachte vind ik misschien nog wel belangrijker dan het behalen van de zwarte band. Een kadergroep ontstaat voor mij niet doordat iemand een zwarte band omdoet. Een kadergroep ontstaat wanneer mensen bereid zijn om verantwoordelijkheid te nemen en iets voor anderen te betekenen.

Vandaag werd ook mooi zichtbaar dat die verbondenheid verder gaat dan alleen de drie mensen die examen deden. Na de toets stonden verschillende van onze andere zwartebanders op de parkeerplaats voor onze zaal te wachten om Cynthia, Mara en Thomas te feliciteren. Zij weten zelf hoe het voelt om daar te staan. Zij kennen de spanning, de voorbereiding en het moment waarop je uiteindelijk die zwarte band in handen krijgt. Daarom was er niet veel uitleg nodig. Zij deelden hetzelfde gevoel vanuit hun eigen ervaring. Dat vind ik een van de mooiste kanten van mijn lesgroep.

Een zwarte band maakt je niet los van degenen die je zijn voorgegaan. Het verbindt je er juist sterker mee. En daarmee ontstaat ook een verbinding tussen generaties. Mensen die tientallen jarenlang voor jou hebben getraind en geleerd, geven iets aan jou door. Jij maakt daar vervolgens je eigen ontwikkeling van en kunt het later weer doorgeven aan iemand die na jou komt. Cynthia, Mara en Thomas komen nu op dat punt.

Zij zijn niet opeens klaar met leren. Ze worden juist steeds meer een schakel tussen de mensen van wie zij zelf hebben geleerd en de mensen die na hen komen. Dat is voor mij een belangrijke betekenis van een kadergroep. Niet alles precies hetzelfde doorgeven, maar wel de waarden, de ervaring en de kennis die belangrijk zijn in de Chinese vechtkunst. Iedere generatie mag daar vanuit zijn eigen ontwikkeling weer iets aan toevoegen.

Tijdens de toets waren Wim en Ger erg onder de indruk van wat deze drie hebben laten zien. Zij onderschreven ook dat Cynthia, Mara en Thomas een waardevolle aanwinst zijn voor onze kungfu federatie . Dat doet mij goed. Niet alleen omdat zij vandaag een goede prestatie hebben neergezet, maar vooral omdat ik daarin zie dat de weg die wij binnen onze school al zoveel jaren bewandelen, weer nieuwe mensen voortbrengt die deze weg mede kunnen dragen.

En daarmee verandert er ook iets. Het behalen van een bepaald niveau vraagt een grote inspanning. Het onderhouden van dat niveau vraagt misschien nog wel meer. Een zwarte band kun je op één dag behalen. Maar iedere training daarna bepaalt opnieuw wat die zwarte band voor jou betekent. Het vraagt dat je blijft trainen, blijft leren, jezelf blijft corrigeren en bereid blijft om iets voor een ander te betekenen. Voor Cynthia, Mara en Thomas begint vandaag daarom geen afsluiting. Er begint een nieuwe leerfase.

Een fase waarin zij verder kunnen groeien als beoefenaar, maar ook steeds meer kunnen betekenen voor de mensen om hen heen, voor onze school en voor het doorgeven van de cultuur en waarden van traditioneel kungfu aan een volgende generatie. Daar ligt voor mij uiteindelijk de waarde van deze traditie.

Ik ben trots op hun prestatie. Maar vooral ben ik trots op de mensen die zij in de loop van die jaren zijn geworden.

學無止境 – Xué wú zhǐjìng
Leren kent geen einde

De weg gaat samen verder. Bij onze komende VKS-Dashiban ontvangen ze voor deze prestatie ons VKS-diploma. Binnen onze kungfufederatie markeren we deze bijzondere stap met het dragen van de zwarte band als symbool van alles wat zij in al die jaren hebben opgebouwd.

Ik wil jullie daarom nogmaals van harte feliciteren met het behalen van deze bijzondere graad. Ik ben trots op jullie en vooral op de weg die jullie hiervoor hebben afgelegd.

Peter