Karakter – meer dan een weekend kungfu

Meer dan tien jaar geleden begon ik met het organiseren van het Advanced Trainingweekend in mijn kungfuschool. Een weekend voor een selectie van mijn leerlingen, waarin ik verder ga dan wat er binnen de gewone lessen mogelijk is. Ook dit jaar waren er maximaal zestien plaatsen. En ieder jaar lijken die plekken schaarser te worden. Niet omdat ik meer mensen wil toelaten, maar juist omdat dit weekend vraagt om ruimte, aandacht, verdieping en verbinding.

Dit jaar stond alles in het teken van karakter.

Karakter in meerdere betekenissen. Het karakter dat je als persoon meeneemt. Het karakter dat je ontwikkelt door training. Maar ook de Chinese karakters die verbonden zijn met wat wij beoefenen.

Met penseel, jian en bokshandschoen

Dit weekend onderzochten we karakter met verschillende middelen. Met penseel, jian en bokshandschoen. Van het schrijven en onderzoeken van Chinese karakters tot het beoefenen van de jian. Van kracht en conditie tot contacttraining. Van technische verdieping tot momenten van stilte.

Centraal stonden de vier karakters van mijn kungfuschool:

武 – Wǔ

术 – Shù

功 – Gōng

夫 – Fū

Samen vormen 功夫 – Gōngfu het woord dat wij kennen als kungfu: vaardigheid die ontstaat door oefening, tijd, inspanning en toewijding. Maar de karakters waren dit weekend meer dan alleen iets om te schrijven of te bestuderen. Ze waren een uitnodiging om naar jezelf te kijken. Wat betekenen deze karakters voor jou? En vooral. Wat zegt jouw kungfu over jouw karakter?

Ik wilde mijn leerlingen laten nadenken over de mens achter de beoefenaar. Niet alleen over wat je kunt, hoe sterk je bent of hoe mooi een beweging wordt uitgevoerd, maar over wie je wordt door jarenlang te oefenen. Waarin ben je gegroeid? Waarin mag je nog groeien? En welk karakter neem jij mee naar huis? Daarmee werd het Chinese karakter ook een spiegel voor ons eigen karakter.

De tijd vloog

Wat mij (en niet alleen ik) dit jaar opnieuw opviel, was hoe snel de tijd ging. En ieder jaar lijkt het zelfs sneller te gaan. We trainden, onderzochten, praatten, lachten, rustten en begonnen weer opnieuw met onze volgende trainingen. En voordat je het gevoel had dat we werkelijk begonnen waren, was het alweer tijd om verder te gaan. Nu al afgelopen?

De deelnemers willen meer. En dat begrijp ik. Maar helaas blijft de tijd beperkt. En misschien is dat ook goed. Juist doordat ik niet alles kan behandelen, moet ik keuzes maken. Zo blijft de kwaliteit van de lesstof behouden. Dit weekend moet geen hoeveelheid kennis worden die ik in een paar dagen over iedereen uitstort. Het moet een ervaring zijn die nog lang blijft doorwerken. Kennis en ervaring moet druppelgewijs binnenkomen zodat het beklijft

Een van de karakters die dit weekend voor mij persoonlijk extra betekenis kreeg, was 功 – gōng. 功 gaat onder andere over inspanning, opgebouwde vaardigheid en verdienste. Maar voor mij kreeg het tijdens dit weekend nog een andere betekenis. Niet hoeveel energie ik kan leveren maar hoe ik mijn energie slim gebruik. Energie is een vorm van kracht. Kungfu gaat niet om alsmaar sterker te worden maar ook over goed leren omgaan met de kracht die je hebt!  Een weekend als dit vraagt veel van een shifu;  voordoen, uitleggen, corrigeren, begeleiden, inspireren en voortdurend energie geven aan een lesgroep. Dat is prachtig om te doen, maar het kan ook je voorraad energie aardig aanspreken. Daarom betekent 功 voor mij steeds meer: weten wanneer je energie geeft en wanneer je haar bewaart. Niet alles hoeft maximaal. Niet iedere beweging hoeft krachtig. Niet ieder vraag behoeft onmiddelijk beantwoord. Ook daarin zit kungfu. Waakzaam blijven over je eigen voorraad, zodat je kunt blijven geven wat werkelijk waarde heeft.

Zand, zee en verbinding

Een weekend als dit krijgt ook zijn kracht door de reis, omgeving, de wind, het zand, de zee, de vermoeidheid, de stilte en het samen trainen. Buiten de vertrouwde muren van de kungfuschool ontstaat ruimte om elkaar anders te ontmoeten. Er wordt hard gewerkt, maar ook gelachen. Er is concentratie, maar ook ontspanning. Langzaam ontstaat iets wat moeilijk in woorden te vangen is,  het is verbinding. Niet alleen omdat we samen trainen, maar omdat we samen deze ervaring delen.

Mijn kennispoort

Voor de deelnemers die al vaker zijn geweest, is het Advanced weekend van mijn kungfuschool inmiddels een bijzondere traditie. Maar er zijn ook nieuwe deelnemers. Voor hen kan het misschien bijna te veel zijn om in één weekend te bevatten. En misschien hoeft dat ook niet. Ik wil juist laten zien hoe groot en diep de wereld van kungfu kan zijn. Tijdens dit weekend heb ik voor mijn deelnemers opnieuw een stukje van mijn persoonlijke kennispoort verder opengezet. Ik kan kennis delen, richting geven, ervaringen aanbieden. Maar uiteindelijk moet iedere beoefenaar zelf 道 – Dào de weg lopen.

Een formule die ik niet kan uitleggen

Een mooi compliment kreeg ik dit jaar van Louis, onze Spaanse deelnemer. Hij staat ieder jaar opnieuw trouw te trappelen om dit weekend te beleven. Hij ziet jaarlijks steeds de vooruitgang die mijn leerlingen maken en verbaast zich erover hoe nieuwe deelnemers hun plek vinden binnen deze groep. Vaak vraagt hij mij naar het geheim van deze formule. Ik moet hem het antwoord schuldig blijven. Want misschien is er helemaal geen formule. Het is volgens mij het delen van een beleving. Een combinatie van mensen, jarenlange training, gedeelde kennis, vertrouwen, enthousiasme, omgeving en inspanning. En misschien ook iets ongrijpbaars dat ontstaat wanneer mensen samen iets bijzonders beleven. Het is moeilijk uit te leggen aan iemand die er niet bij is geweest. Je moet het gewoon ervaren.

Trots

Ik heb bewondering voor het enthousiasme waarmee alle facetten van het weekend werden opgepakt. Met het penseel, de jian, de bokshandschoen en mijn zeehond. Tijdens de fysieke training, de technische oefeningen en de momenten van rust en bezinning. Dat maakt mij trots. Trots dat ik leiding mag geven aan deze groep en dankbaar dat ik mijn kennis en ervaring met jullie zo mag delen. Want kennis krijgt pas werkelijk betekenis wanneer je haar kunt doorgeven.

Aan het einde van dit weekend ging iedereen weer naar huis. Met vermoeide spieren, met zand in de kleding en kungfutas. Maar ook met nieuwe ervaringen, met nieuwe vragen. En hopelijk met iets dat nog een tijdje blijft doorwerken. Iedere deelnemer heeft dit jaar zijn eigen karakter mee naar huis genomen. De vrucht is geplant. Ik kan haar water geven, haar voeden en richting geven. Maar groeien moeten ze zelf. Dat is uiteindelijk ook kungfu.

Een weekend als dit eindigt niet wanneer we het waddeneiland verlaten. De kennis gaat mee naar huis. Naar de trainingen, naar de gewone lessen en naar de leerlingen die er niet bij konden zijn. De leerlingen in mijn kungfuschool zullen opnieuw profiteren van wat tijdens dit weekend is opgebouwd. Zo blijft kennis bewegen. Van leraar naar leerling, van leerling naar leerling. En daarmee gaat de boodschap van het weekend door.

Volgend jaar?

Ik kan niets beloven. De belangstelling groeit, maar de plaatsen blijven beperkt. Zestien deelnemers is voor mij de grens om de kwaliteit, aandacht en verbondenheid te behouden die dit weekend zo bijzonder maken. Misschien willen we allemaal wel meer tijd. Maar misschien moeten we juist leren de tijd die we hebben vol te benutten. Niet altijd méér. Maar beter, dieper maar vooral bewuster.

Dank jullie wel voor jullie enthousiasme, inzet, vertrouwen en bereidheid om je open te stellen voor alles wat dit weekend te bieden heeft. Dank voor de hulp waarmee jullie dit weekend mogelijk maken. En dank dat ik dit met jullie zo mag beleven. Meer dan tien jaar Advanced Trainingsweekend leert dat kungfu zoveel meer is dan wat voor de leek het bekende trainingskamp is. Het is beweging en stilte. Kracht en zachtheid. Traditie en ontwikkeling. Individu en groep. Zand en zee. Penseel, jian en bokshandschoen en niet te vergeten onze vertrouwde zeehond.

Maar bovenal is het beleving. Misschien is dat wel het mooiste karakter van kungfu.

路漫漫其修远兮，吾将上下而求索。

Lù mànmàn qí xiūyuǎn xī, wú jiāng shàngxià ér qiúsuǒ.

De weg is lang en ver, maar ik zal blijven zoeken.

 

Met gepaste Chinese groet 再见 – Zàijiàn en tot een volgende keer.

Peter