Het levensverhaal van Khong A Djong (孔阿忠, 1905–2008)

Khong A Djong was een van de belangrijkste kungfumeesters die Semarang heeft gekend en geldt als de grootmeester van de Nggo Mbie Paei-stijl (五梅派, Wu Mei Pai / Ngo Mee) in Indonesië. Binnen de Chinese gemeenschap stond hij bekend als shifu (師父), en als yishi (醫師), iemand die met traditionele Chinese geneeskunde mensen hielp bij verlammingen, spierblessures en botbreuken. Tot op hoge leeftijd bleef hij zijn kennis inzetten voor anderen.

Khong A Djong werd geboren op 10 oktober 1905 in Kampung Gabahan Lengkong Buntu, in de Chinese wijk van Semarang. Hij was het enige kind van Khong Hien Yie (孔顯義) en Lie Kwat Nio (李桂娘), handelaren in geroosterd varkensvlees. De familienaam Khong (孔) heeft een bijzondere betekenis: hij was een 70e generatie-afstammeling van Confucius (孔子, Khong Hu Cu, 551–479 v.Chr.), iets waar binnen de familie veel waarde aan werd gehecht.

Als kind hoorde hij vaak verhalen over het dorp van zijn voorouders in China. Die verhalen maakten diepe indruk op hem en wekten een sterk verlangen om China zelf te zien. Op jonge leeftijd wilde hij al vertrekken. Zijn ouders aarzelden, maar uiteindelijk mocht hij gaan. Op zevenjarige leeftijd vertrok hij samen met zijn grootmoeder naar Nan Hai (南海, Nanhai) in de provincie Guangdong (廣東, Kwang Tung).

 

 

Opleiding in China

In China woonde hij bij familie en kreeg hij onderwijs in lezen en schrijven, maar vooral in kungfu en traditionele Chinese geneeskunde (中醫). Hij bestudeerde de Shaolin-stijl (少林, Shaolin) en de Nggo Mbie Paei (五梅派, Wu Mei Pai / Ngo Mee)-stijl. Een van zijn leraren was Siong Mao (宋茂), die volgens de overlevering leerling was van de beroemde kungfu-meester Wong Fei Hung (黃飛鴻, 1847–1924), een legendarische Hung Gar-meester en arts uit Foshan (佛山), bekend van de Po Chi Lam-kliniek (寶芝林).

Tijdens zijn jaren in China trainde Khong A Djong intensief. Hij nam deel aan vrije kungfu-gevechten op verhoogde platforms (leitai, 擂台), waar vechters van verschillende stromingen elkaar één voor één bevochten. Deze gevechten waren hard en gevaarlijk. Hij wist meerdere keren als winnaar uit de strijd te komen en verwierf daarmee aanzien.

 Terugkeer naar Semarang en gezinsleven

Na meer dan twintig jaar studie en training in China werd hij in 1934 door zijn ouders teruggeroepen naar Semarang. Kort daarna trouwde hij met Auw Yang Len Nio (歐陽蓮娘), afkomstig uit dezelfde buurt waar hij was opgegroeid. Samen kregen zij vijf kinderen: drie zonen en twee dochters. Alle kinderen werden van jongs af aan onderwezen in kungfu en traditionele geneeskunde.

Het leven na zijn terugkeer was niet gemakkelijk. Khong A Djong sprak vooral Kantonees en andere Chinese dialecten en had moeite met Maleis en Javaans. Hij deed verschillende soorten werk om zijn gezin te onderhouden, onder andere als krantenverkoper en later als verkoper van rundvleesnoedels (Tek Tek 麵). Van het weinige geld dat hij verdiende, betaalde hij zelfs een leraar om Indonesisch te leren.

 Kungfu-onderwijs en maatschappelijke rol

Ondanks armoede bleef kungfu een vast onderdeel van zijn leven. In zijn vrije tijd gaf hij les aan kinderen en jongeren uit de buurt, die hem met respect shifu (師父) noemden. Samen met zijn leerlingen gaf hij demonstraties in tempels zoals Tay Kak Sie (大覺寺) en See Hoo Kiong (西湖宮), waar kungfu een belangrijke culturele rol speelde.

In 1936 werd Khong A Djong actief binnen de vereniging Hoo Hap Hwee Semarang (互合會, Hoo Hap Hwee). Daar zette hij zijn lessen voort en onderwees hij de Shaolin-stijl onder de naam Zhèn Zhèng Shàolín Pài (正宗少林派, Siauw Liem Cen Cung Pay in Hokkien). Binnen deze vereniging werd hij erkend als een gerespecteerde meester en oudere

 Europese verspreiding van Nggo Mbie Paei

Een belangrijk deel van zijn nalatenschap begon toen zijn leerling Sie Gwan Bie (Candra Setiadi, 謝光弼) zich later in Duitsland vestigde. Via hem werd de Nggo Mbie Paei / 五梅派-traditie van Khong A Djong in Europa geïntroduceerd en verspreid. In Nederland werd Nggo Mbie Paei opgebouwd en verankerd door vijf oprichters en grondleggers:

Ed van Oijen, Richard Offerbeek, Doddy Geeraths, Oscar Brathwolf en Ton Becks.

Zij ontvingen hun onderricht via de Europese lijn die rechtstreeks terug te voeren is op Khong A Djong en droegen sindsdien gezamenlijk zorg voor het behoud, de overdracht en de ontwikkeling van deze kungfu-traditie in Nederland.

Latere jaren en nalatenschap

Tijdens de oorlogsjaren leefde het gezin lange tijd in grote armoede. Uiteindelijk wist Khong A Djong zijn leven te verbeteren door handel in groenten en gezouten vis, gevolgd door succes met de wijnonderneming “Tjap A Djong”, waardoor hij zich later kon terugtrekken.Tot op hoge leeftijd bleef hij actief als traditioneel genezer (中醫師), waarmee hij talloze mensen hielp. Van zijn kinderen zetten vooral Khong Hway Ing (孔慧英) en Khong Fan Shen (孔凡申) zijn werk voort in Semarang.

Khong A Djong (孔阿忠) overleed op 26 september 2008 en werd gecremeerd in Ambarawa (安巴拉瓦). Hij leeft voort als grootmeester van Nggo Mbie Paei (五梅派), als brug tussen China, Indonesië en Europa, en als grondlegger van de Nederlandse Nggo Mbie Paei-lijn.