Weet ik dat ik het niet weet?

“Ik weet dat ik het niet weet… alleen de hemel weet het.”
知道不知道 只有天知道 – Oud Chinees gezegde

Tijdens mijn lessen is het onvermijdelijk dat er iemand in de les wel eens de opmerking maakt van; dat weet ik al… duidend op een techniek, een beweging, een opmerking of een aangehaalde filosofie. Vaak zijn dit leerlingen die starten of nog bezig zijn met het aanleren van het fundament van kungfu. Voor hen kan het aanleren van technieken niet snel genoeg gaan. Daarbij kan een uitvoer niet complex genoeg zijn en hebben ze zelfs meteen de nodige (eigen)varianten… Ze hebben hierbij alleen nog maar oog voor het fysieke einddoel (resultaat) van de techniek maar vergeten de leerweg die aan de basis ligt. 

Geduld

De wijze les die ik iedereen hierbij kan meegeven is; het zit hem niet in moeilijkheid of complexiteit van de techniek maar meer in het geduld nemen voor en de wijze waarop het meesteren van de kungfubasis gebeurd. De tijd nemen om met volle overtuiging en focus een training te ondergaan blijft voor velen de grote opgave. Dit is een geestelijke staat die men zichzelf moet gaan leren opleggen wil men een traditionele vechtkunst kunnen meesteren. Het is ongelooflijk naïef om het geduld niet op te brengen om echt iets beter te leren. Vaak verbind men er zelf graag een tijdsperiode aan wanneer men overtuigd is van eigen kunnen. Voor de leermeester duidt dit erop dat er nog een lange weg in oefening voor de leerling is te gaan. 

Diepgang

De zinsnede ‘Ik weet het’ beperkt vooral de reikwijdte en de breedte van het vermogen van een persoon om te leren. Alleen al door deze simpele uitspraak te doen, sluit je jezelf al volledig af omdat je vermoedt dat je herkenningservaring meer dan voldoende is om wat je leert verder uit te werken. Nu, terwijl ik kungfu oefen en dat al meer dan een half menselijk leven, merk ik dat ik meer leer dan ik ooit eerder heb gedaan. En dat ik daarbij steeds dieper ga in het doorgronden van de kungfutechnische finesses dan ik ooit heb gedaan.

Fundamentele kennis

In mijn lesprogramma gebruik ik de stijlvorm Yong Dao Quan (永 道 拳 – Oneindige weg van de vuist) als basis voor al mijn opkomende zwartebanddragers. Nu, na die vorm zo lang te hebben onderwezen, kan ik er nog steeds van leren, elke keer als ik hem onderwijs. Ik kan de eerste dag dat ik startte met het zelfoefenen van deze kungfuroutine niet meer echt goed herinneren. Maar op de een of andere wijze na zo’n lange tijd heeft het me nog altijd meer te bieden. Elke keer als ik deze stijlvorm doorgeef aan een leerling, kan de student misschien niet in dit detailniveau alles begrijpen wat ik hem of haar aan het leren ben. Maar het maakt wel meteen mijn punt duidelijk dat ondanks herkennen van oefening er voldoende werk blijft om het te vervolmaken. Dit feit draagt bij aan de fundamentele mentale toestand van niet zeggen: “Ik weet het.”

Peter

A goal is not alway meant to be reached , it often serves simply as something to aim at.

Bruce Lee

 

————— KUNGFU WUSHU MAASTRICHT 中国功夫武术馬斯特里赫特 —————

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *