Eeuwenoude relatie van kunst en gevecht

Deze week stond het lesthema het vrije gevecht (sanshou) centraal in onze kungfuschool. Alle lesgroepen stonden op de mat om hun aangeleerde vechtvaardigheden te testen.  De controle maar vooral de vrijheid waarmee vechtvaardigheden met elkaar werden geoefend was mijn boodschap. Deze opdracht werd tijdens deze lessen feilloos omgezet in de praktijk. De eeuwenoude relatie van kunst en gevecht kwam met deze opdracht volledig tot zijn recht.

Vechtkunst als vertier

In deze context wil ik jullie volgende informatie niet onthouden. Het vechten is als vertier uit historie onmiskenbaar met kunst verbonden. Vanuit een verre verleden is overal ter wereld dit fenomeen te herkennen. Uit de vele historische grottekeningen zijn de verhalen van jagers en krijgers te lezen hoe muziek, dans, kaligrafie, literatuur samen gaan met de vechtkunst. De krijgskunstbeoefenaar van toen was vaak naast zijn kunde op het gebied van vechten ook bedreven in zaken als kalligraferen, schilderen of het maken van muziek. Maar zelf als je nu kijkt naar onze grote voorbeelden is er naast een harde ook een zachte kant in beoefening te ontdekken bij de allergrootsten. Bruce Lee heeft toentertijd naast film en kungfu ook affiniteit gehad met stijldans. Maar ook tegenwoordig was niemand verbaasd dat de MMA vechter MC Gregor zijn voorbereidingen voor grote titelgevechten trof op het strand met het oefenen van dansachtige Capoeira bewegingen.

Creativiteit van een persoon beperkt zich daarbij vaker niet tot slechts één kunstvorm…

Overeenkomst en invloeden volksdans

Overeenkomst van vechtkunst en traditionele dans van het land van herkomst is geen vreemd fenomeen. Sterker nog, de traditionele dans herbergt vaak oefening van geheime vechtvaardigheden. Zeker in een tijd dat krijgskunst beoefening werd verboden en alleen werd voorbehouden aan het leger. Een van de meest gecamoufleerde vechtdans is wel het Braziliaanse Capoeira dat door de Afrikaanse slaven als vertier werd beoefend. Met boeien aan hun voeten konden zij met behulp van geoefende saltobewegingen de nek van hun slavendrijvers verwurgen. En dan voor onze begrippen een niet minder dansachtige vechtkunst is het Indonesische Pencak Silat. De Indonesiërs verstopten hun vechttechnieken in een dans die zij kembangan, seni en bunga noemde. Dit zijn nog maar twee voorbeelden maar er zijn er veel meer. Zo is het ook een feit dat danssystemen in een later stadium de vechtsystemen zijn gaan beïnvloeden. Het is een wisselwerking geweest en de overeenkomst met diverse stijlvormen en volksdansen is niet te ontkennen. Zo zijn ook de wortels van de Thaise Wai khru (ceremoniële dans) in het harde Thaiboksen terug te herkennen.

Verbod vechtkunst

Het verbieden van beoefening van de vechtkunst in China door grote volksleider MAO heeft voor het traditionele kungfu enorme gevolgen gehad. De uitvlucht van de vele Chinese kungfumeesters naar omringende landen heeft een positieve ontwikkeling en invloed gehad op Karate, Taekwondo en alle andere Aziatische verwante vechtkunsten. Vermenging van kennis en stijlvormen was niet meer te stoppen.

Het richten op wedstrijdsport (wushu en sanda) als geboden alternatief was een feit.

Tot slot over dit onderwerp is het feit dat in China menige verborgen vechtstijl terug te vinden is in de Chinese Opera. De toneelopleiding werd als een soort van springplank voor de Chinese acteur naar de vele kungfufilms gebruikt.

Vrijheid van bewegen

Zelf ben ik van mening dat het begrijpen en leren van een vechtkunst samen gaat met het ervaren van vrijheid waarmee men vechtvaardigheden kan oefenen. Als men zich net zo vrij kan voelen als bij het uitvoeren van een dans dan is er geen beperking in de uitvoer van de vechtkunsttechniek.

“Using no way as way. Having no limitation as your only limitation.” Bruce Lee.

 

Peter

————— KUNGFU WUSHU MAASTRICHT 中国功夫武术馬斯特里赫特 —————

2 comments on “Eeuwenoude relatie tussen kunst en het gevecht

  1. Amaury 23 oktober 2018 / Reply

    Interessante en verrijkende informatie! Mooi en waardevol dat je je leerlingen niet alleen ‘directe’ kungfutechnieken leert, maar hen ook nader informeert op het gebied van historie, cultuur en de (Chinese) kunsten én de onderlinge relatie daartussen. Xièxie.

    • Peter van Sint Fiet 23 oktober 2018 / Reply

      Essentieel bij het doorlopen van ons leerproces is het begrijpen van de basisprincipes van kungfu. Het aanreiken van allerlei dwarsverbanden en gemeenschappelijke historische elementen maakt het doorgronden van de kungfutechniek voor mijn leerlingen veel dieper.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *